ഞാനൊറ്റപ്പെടുമ്പോള്‍ "ഒറ്റയ്ക്കല്ല" എന്നെനിയ്ക്കു തോന്നാന്‍ ഞാനെഴുതുന്ന എന്റെ തോന്നലുകള്‍ മാത്രം.. ഈ 'മനമയം

Monday, December 12, 2011

മരം...

തണല്‍ നോക്കി നടന്നു...
ഒരു തുണ്ട് മഴമേഘത്തണലില്‍
പെരുമഴകാത്തിരുന്നു.....

കാര്‍മുകില്‍ കാറ്റേറ്റുപോയപോല്‍
മരം കാലമൊഴിഞ്ഞു പോയി..

മരങ്ങള്‍ക്ക് ചിറകുണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍
ചില്ലകളേറ്റി പറക്കുമായിരുന്നു,
പറവകള്‍ക്കൊപ്പം
ആകാശച്ചെരുവില്‍
കിന്നാരം പറഞ്ഞിരിക്കുമായിരുന്നു... !!!

എങ്കിലും പൂമണമറിയാത്ത
വേരുകള്‍ മണ്ണിലാഴം തേടിയത്
വസന്തത്തിന്റെ തളിരുകള്‍.

മുറിച്ചുമാറ്റിയ മരത്തിന്റെ
വേരുകളില്‍ അമര്‍ഷം,
കണ്ണുനീരിന്റെ നനവറിയുന്നത് മണ്ണുമാത്രം.

മരിച്ചമരങ്ങള്‍ വരെ
മാനവരോടെത്ര നീതിയാണ് കാട്ടുന്നത്..!!!
മുറിച്ചറുത്ത്,ചീകി,മിനുക്കി,യൊരുക്കി,
നിറം പിടിപ്പിച്ച് കാവലാളാക്കിയിട്ടും...

അവസാനയാണിയുമടിച്ചുറപ്പിച്ച
ശവപ്പെട്ടിയ്ക്കാണു
നാം കുറെച്ചെങ്കിലും
ആദരവുനല്‍കുന്നത്....

പ്രതിഷേധത്തില്‍ കൊത്തി, കൊത്തി
ചുണ്ടുപോയ മരംകൊത്തി
മരംകൊത്തി കൊല്ലന്റെയാലയില്‍
മരക്കരിയിലുരുക്കി-
തല്ലിയൊരുക്കിയ ഇരമ്പിന്‍ ചുണ്ടുമായി..
തായ്മരം നോക്കിപ്പറന്നു...

ഇന്നലെ നട്ട തൈമരങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു....
പനപോലെ വളര്‍ന്നു..
ഞാനെന്റെയോലകള്‍ എഴുതാന്‍ തരും...
നാരായം കൊണ്ടു നിങ്ങള്‍
കുത്ത് വാക്കെഴുതരുത്...
എന്റെ ജാതകമുണ്ടീയോലയില്‍
മാറ്റിയെഴുതെഴുതാനായില്ലെങ്കിലും... ?

Sunday, December 11, 2011

പാഞ്ചജന്യം.

ഹേ പുരുഷാരമേ..! നിങ്ങള്‍ക്ക് നടുവിലീ

പാര്‍ത്ഥസാരഥി ഞാന്‍ 'ഗീതോപദേശത്തിന്റെ'

പെരുമ്പറകൊട്ടി പാഞ്ചജന്യം മുഴക്കുന്നു...


അധീരനിവന്‍ അര്‍ജ്ജുനന്‍ സ്ത്രൈണഭാവമേറി,

വില്ലും ശരങ്ങളും താഴ്ത്തി, കിതച്ചു വശംവദനാകുന്നു.

നിന്നെക്കരുതി 'പുറപ്പെട്ടവര്‍' പരസ്പരം

പല്ലിറുമി പഴിപറയുന്നുണ്ട് .... കഷ്ടം.


ബന്ധുവാണത്രേ ചുറ്റിലും...?

പാണ്ഡു'പെറാത്ത' പാണ്ഡവര്‍ക്കെങ്ങനെ

നൂറ്റോര്‍ ബന്ധുക്കള്‍..? ചുറ്റിലും കൂടിനില്‍ക്കും

ക്രുദ്ധയോദ്ധാക്കള്‍തന്‍ കണ്ണുകളിലെങ്ങനെ

നീകാണുമര്‍ജ്ജുനാ..മമതയും, സ്നേഹവും.


നിനക്കവകാശമില്ലാത്ത രാജ്യത്തിനു

പകുതിരാജ്യം പകുത്തില്ലൊ,രു സൂചിമുന താഴ്ത്തുന്നിടം

കടം തന്നില്ല,യെങ്കിലും 'മുട്ടു'ന്യായം വാദിച്ചു ഞാന്‍...

ഏതു ന്യായാധിപനുമുന്നിലും അവകാശ-

വാദത്തിനു ന്യായമുഖങ്ങളില്ലാത്തയവകാശ യുദ്ധം...!


നിനക്കും മേല്‍ക്കുമേല്‍ പ്രശസ്തിയേറിടും

നിന്‍മകനഭിമന്യുവിനു ചക്രവ്യൂകം ഗര്‍ഭത്തിലേ

ചമച്ചു വച്ചിട്ടുണ്ടതില്‍ ചാവേറായി ചത്തുവീഴുമ്പൊഴും

മകന്റെ പേരിലഭിമാനം മാത്രം..നിനക്ക്.


കുന്തിയെന്തിനു കടം കൊണ്ടുപെറ്റതെന്നറിയില്ല,

മാദ്രിയെക്കൊണ്ടെന്തിനു വഴിപിഴപ്പിച്ചതും...?

'തന്നെപ്പോലിവളുമെന്ന്' മാലോകരെക്കൊണ്ട്

പറയിച്ചിടാനോ, പാപം പങ്കിട്ടെടുക്കുവാനോ?


എടുക്കുക വില്ലുനീ.. തൊടുക്കുക ,

പെരുവിരളറ്റ കാട്ടാളന്റെ കരവിരുതോര്‍ക്കുക..

മണ്‍പ്രതിമയായി കരുതി ഗുരുവിന്റെ നെഞ്ചിലെ

പാപത്തിലേയ്ക്ക് നീ അമ്പെയ്തൊഴിക്കുക.


നിന്നേക്കാള്‍ വീരനെന്നു നിനക്കറിയുമാ

കര്ണ്ണന്‍- ആത്മാഭിമാനിയാമവനെ

തളക്കുവാന്‍ 'പിഴച്ചവനെ'ന്നൊറ്റ വാക്കു-

കൊരുത്തയസ്ത്രം മതി,യല്ലെങ്കിലനുജന്റെ

മമതയുണര്‍ത്തി നെഞ്ചു തുളക്കുക.


ആചാര്യരുടെ കണ്ണുകളില്‍ നോക്കുക... !

കാലം കഴിഞ്ഞെന്നുറച്ച 'സ്വച്ഛന്ദമൃത്യു'വിനു

നീ കാരണമാകുന്നതിലെന്ത് തെറ്റ്..?


ഗുരുപുത്രനശ്വത്ഥാമാവിനെ കരുതിവയ്ക്കുക,

പോരുവേല മൊത്തം ചൊല്ലിപ്പഠിച്ചവന്‍

ചിരംജീവി- വേരറ്റുപോയാലും

നീരിറ്റു നില്‍ക്കും പ്രതികാരമാണവന്‍.


പകയുടെ ചതിയുടെ പടപ്പുറപ്പാടാണിന്നു,

ലാഭനഷ്ടങ്ങളുടെ കണക്കെടുക്കുമ്പോള്‍

വീരെനെന്നൊരു 'പൊയ്'പ്പേരുമാത്രം നിനക്കുസ്വന്തം.

എന്റെ ഭാഷണം- നിനക്കുമീ, യക്ഷൗഹിണിപ്പടയ്ക്കും..!!!

എന്റെ കൗശലത്തില്‍ പടവെട്ടിമരിക്കുമീ

മനുഷ്യരെന്നുമുണ്ടാകും കാലങ്ങള്‍ക്കപ്പുറംവരെ-

പുതിയ ഭാരതകഥകളിലോരോയണു കുടുംബത്തിലും,

കര്‍മ്മമറിയാത്തയോരോ മനസ്സിലും

നേരുചികയാനൊരോര്‍മ്മയായി ഈ ഗീതകം.

Thursday, December 8, 2011

'കരിബെറി' പ്രണയം

‎'
പരിഷ്ക്കാരങ്ങളുടെ
ബലിക്കല്ലില്‍ തലവച്ച്
... കിടക്കുമ്പോള്‍..
ലോ വേസ്റ്റ് ജീന്‍സിന്റെ
തിരശീല താഴ്ത്തി-
വി.ഐ.പി പരസ്യം
തലപൊക്കി രഹസ്യമായെന്തോ
പറയാനൊരുങ്ങുന്നു.

പോക്കറ്റിനുള്ളിലെ
"കരിബെറി" കുറു,കുറെ കുറുകുന്നു..
ഡേറ്റിംഗില്‍ 'ഡേറ്റു'തെറ്റിയവളുടെ
'വാര്‍ണിംഗ് മെസ്സേജ്'.

പരിഷ്ക്കാരത്തിന്റെ
ചിരി ചുണ്ടില്‍-
'മറുപടികൊടുക്കണം'.

ഡീയര്‍ 'ഒരുമ്പെട്ടവളെ'
ഞാനും നീയുമായല്പം
"സൗഹൃദം" പങ്കിട്ടതിന്റെ
ദൃക് സാക്ഷി 'ക്ലിപ്പു'ണ്ടെന്റെ
"ബ്ലക്ക്ബെറി'യ്ക്കുള്ളില്‍..

കണ്ടുകൊള്ളുക നീയും..
'യൂറ്റൂബി'നുള്ളില്‍
എനിക്കൊരു 'ഹിറ്റ്' അധികമായിരിക്കട്ടെ.. !!!

മറുപടി വീണ്ടും കുറുകി..
എന്റെ മുഖമെനിക്കറിയില്ലയെന്തെന്ന്..!!!
പിന്നെയാ തനിക്കുമീ നാട്ടാര്‍ക്കും ?

Friday, March 11, 2011

വിളവുകാലം.

വിളവുകാലം.
-------------

സമരം നിശബ്ദമാണ്...
ഇറങ്ങിപ്പോക്കുകളില്‍
മറഞ്ഞ പുഞ്ചകള്‍ക്കൊപ്പം,
പുല്‍ച്ചാടികളും,
പച്ചത്തവളയും,
വരാലും, പരലും,കാരിയും
കൈത്തോട് വഴി
എങ്ങോ മറഞ്ഞുപോയി.

അനാഥത്വം പേറി
നുകപ്പാടിന്റെയൊരു
കണ്ണീര്‍ചാലെങ്കിലും
കാത്തുകിടക്കും ഏലകള്‍...


കാല്‍ പ്പെരുമാറ്റത്തിന്
കാതുചേര്‍ത്ത്
കാടുമൂടിക്കിടക്കുന്ന
നടവരമ്പുകള്‍...


ഞാറ്റുപാട്ടിനും,
കൊയ്ത്തും, മെതിപ്പാട്ടിനുമൊപ്പം
പാടിയ വിപ്ലവഗാനങ്ങളുമിന്ന്
ഏലകള്‍ക്കൊപ്പം
മണ്ണുമൂടിപ്പോയി.

പടുത്തുയര്‍ത്തുക..!
നിലകള്‍ മറന്നു നിങ്ങള്‍
പുതിയ വിപ്ലവകോട്ടകള്‍....

അറിയുക...!
"നിങ്ങള്‍ വിതയ്ക്കുന്നതിന്റെ
വിളവെടുപ്പിലേക്കധിക കാലമില്ല.."

നെന്മണികള്‍..

നെന്മണികള്‍..

തവിടിലും
കവിതയും, കഥയും
മണക്കുകയും, രുചിക്കുകയും
ചെയ്ത തലമുറക്കിപ്പുറം
നെല്ല്- ചോദ്യമാകുന്നു... ?

"നിന്നെ തവിട് കൊടുത്തു വാങ്ങി"യ-
തെന്നച്ചാച്ഛന്‍ ലാളന ചേര്‍ത്ത്
പുന്നരിക്കുമ്പോള്‍..
തവിടും, ഉണ്ണിയും...
പതിരില്ലാ പഴമൊഴിയായി.

(ഉണ്ണി വളര്‍ന്നപ്പോള്‍ തവിടിനോടല്ല
നെല്ലിനോട് പോലും വെറുപ്പായി)

കുത്തരിപ്പാല്‍കഞ്ഞി
പ്രാതലിന്‍ ആഢ്യം വെടിഞ്ഞാ-
ശുപത്രിയിലിടം തേടി.

പുഴുക്ക് ചെമ്പുകള്‍
തട്ടിന്‍പുറവും വെടിഞ്ഞെവിടെയോ
പുതുനെല്ലിന്‍ സ്വപ്നം കണ്ടു.
(ഒപ്പം പുതുനെല്ല് കിട്ടാതെ എലികളും)

ഉമിത്തീയിലെരിയണമെന്നുണ്ട്...
നഷ്ടകാലത്തിനെ നെഞ്ചിലേറ്റി...
എങ്കിലും...
പറകൊട്ടും മനസ്സിലിനിയുമൊരു
നാഴി,യുരിയ സ്വപ്നങ്ങള്‍ ബാക്കയാണ്... ?