ഞാനൊറ്റപ്പെടുമ്പോള്‍ "ഒറ്റയ്ക്കല്ല" എന്നെനിയ്ക്കു തോന്നാന്‍ ഞാനെഴുതുന്ന എന്റെ തോന്നലുകള്‍ മാത്രം.. ഈ 'മനമയം

Tuesday, November 17, 2009

അസ്ഥിത്തറ

അസ്ഥിത്തറ


സ്വന്തമായെന്നും-
ഒരുപിടി മണ്ണ് വേണം,
നിശബ്ദതയ്ക്കൊപ്പം ഒരൊറ്റയോടിന്റെ
ചെറു കൂടുകൂട്ടി, അതിലൊരു
കെടാത്തിരിവിളക്ക് വച്ചും,
അസ്ഥികള്‍ നിധിയായ്‌ ഒളിച്ചു വച്ചും,
അസ്ഥിത്തറയ്ക്ക് നാലുചുറ്റും
തെച്ചിയും,അശോകവും
ചൊരിഞ്ഞൊരാ പൂക്കളും തുളസിയും.
കണ്ണില്‍ തെളിയുന്ന പ്രിയ ജനങ്ങളും,
എല്ലാമൊതുക്കി, ആത്മാവടക്കി,
അലയാതെ കാക്കുവാന്‍
ആത്മബലിക്കുള്ള ഉരുള ഊട്ടി,
തര്‍പ്പണ മന്ത്രങ്ങള്‍ അയവിറക്കി,
സ്വര്‍ഗ്ഗ,നരക വ്യഥ ചിന്തകളില്ലാതെ,
ഈയൂഴിയില്‍ വാഴുവാനീ
ആറടി മണ്ണും തികച്ചു വേണ്ട.

അസ്ഥിമാടങ്ങള്‍
ഇളകി മറിച്ചതില്‍, മറവിയ്ക്കു-
കൂട്ടുപിടിച്ചിളം തലമുറ
പായുന്ന കാഴ്ചകള്‍,
കണ്ണില്‍ മറയുമ്പോള്‍
ഓര്‍ക്കാനൊരു
കൊച്ചു മണ്‍കുടമെന്കിലും
കാത്തു കൊള്‍ക.....

കുളിരായലിയുമ്പോള്‍......

കുളിരായലിയുമ്പോള്‍......


അകലങ്ങളിലേതോ അലയുയരുമ്പോള്‍ ,
അകതാരിലുണരുന്ന മോഹങ്ങള്‍,
നിറവോടെ തരളിതമായൊരു,
കുളിര്കാഴ്ച്ചയിലെങ്ങോ, വിടരുന്ന
പൂപോലെ, തെളിയുന്ന മിഴിയോടെ,
ചിരിയോടെ വിരിയുന്ന കവിളിണയില്‍,
കരിവണ്ടിന്‍ മൂളലുകള്‍ ഹൃദയത്തിലിണചേരെ,
മുഖരിതമാമൊരു മൂളിപാട്ടായി.....

ശീലുകളെല്ലാം പഴയൊരു പ്രണയ-
കഥയിലെയുണര്‍വും, നേരും,
നേരില്‍ കൊണ്ടൊരു വരിയും,
വരിയിലെ അക്ഷരമുണരും, പറയും,
പുതിയൊരു പ്രണയ കുളിരായി.
പതിരില്ലതൊരു വാക്കുകളങ്ങനെ
ഹൃദയച്ചുട് ചോരയിലെഴുതി,
അധരത്താലൊരു മുദ്രയുമായ്........
മുന്നില്‍ പെരുവിരല്‍ ചിത്രവുമായ്‌.......
ചിതറിയ കാര്‍കൂന്തല്‍ മാടിയൊതുക്കി
പതറിയ കണ്ണിണ നാണമിണക്കി,
കണ്ടുനുകര്‍ന്നൊരു സ്വപ്നങ്ങള്‍
തൂലികയില്‍ ചെന്നിണചേര്‍ന്നിട്ടത്-
അക്ഷര ജന്മമെടുത്തിട്ടൊടുവില്‍
തുടികൊട്ടും നെന്ചിലൊളിച്ചു.....

ഒളിമങ്ങാത്തൊരു ഓര്‍മ്മയിലിന്നും,
തെളിയും ലിപികളിലവളുടെ,
കൌമാര കരളും, നോവും...
നോവറിയോളവള്‍, നേരായിന്നും,
തരളിതമായൊരു കുളിരായലിയും
ശീലുകളെല്ലാം പഴയൊരു പ്രണയ-
കഥയിലെയുണര്‍വും, നേരും....

ജനനം

ജനനം

"മരണമെന്നവസാന ശ്വാസവുമൂറ്റി,
കണ്ണുകളടച്ചും ചിരിച്ചും ജനിക്കുന്നു....."
ചുറ്റിലുമാളുകള്‍ കൂടുന്നു, കരയുന്നു.......
"അന്നെന്റെ ജനനമാഘോഷമാകുന്നു...."

തിങ്കളും താരവുമോടികളിക്കുന്ന
പൂങ്കാവനത്തിലെ പുണ്യമായി
ഞാനങ്ങ് ചെല്ലട്ടെ, ഓടി കളിക്കട്ടെ
കര്‍മ്മങ്ങള്‍ ശീഘ്രം കഴിച്ചുകൊള്‍ക!

പട്ടടയ്ക്കുള്ളോരു മാവുമുറിക്കുവാന്‍
ആളെ തിരയുന്നു ആരുമില്ല !
ആരോ പറയുന്നിതാ ശ്മശാനത്തിലെ
വൈദ്യുതി പട്ടട ഏറെ മെച്ചം...!

വിട്ടൊഴിഞ്ഞോടി പോകുവാനാകില്ല
കര്‍മ്മ ബന്ധങ്ങള്‍ തന്‍ പൂട്ടുകള്‍
പൊട്ടിച്ചെറിയാതെ..! പൊട്ടി കരയുന്നു
മരണം ജനിക്കുന്നു...പുണ്യമോ..പാപമോ..?

വായ്ക്കരിയായ് വച്ചു നീട്ടുന്ന
പുത്രന്റെ കൈകളെ,... ഓര്‍മ്മയില്‍
സ്വര്‍ണ്ണമുരച്ചൊരു തുള്ളി ചെറു
നവിനാലൂറുന്ന നവജാതസ്മൃതിയായ്‌.

നാക്കിലയില്‍ എള്ളിന്‍ കറുപ്പില്‍
തിളങ്ങുന്ന ബലിച്ചോറാമുരുളകല്‍....
"അമ്മതന്‍ കൈയ്യില്‍ നിന്നെത്ര....."
ബലികാക്കകള്‍ കാത്തു നില്‍ക്കെ...

കര്‍മ്മങ്ങള്‍ വേഗം കഴിച്ചീടുക നിങ്ങളീ-
പുണ്യജന്മം യാത്ര ചോദിക്കും വേളയില്‍
തലകീഴായി പെറ്റു വീണിടത്തിന്നു ഞാന്‍
നേരെ, നിവര്‍ന്നെ ജനിക്കും! മരണമായി...

കാലചക്രം തിരിയുന്നു ഞാനതിലെന്‍
തിങ്കളും താരവും തേടിയുഴലുന്നു...
ദൂരെ തെളിയുന്ന കാഴ്ചയില്‍ കാണുന്നു
എരിയുന്ന പട്ടട തീയും,പുകയുമായ്........

നിഴലിനൊപ്പം (ആത്മാവിനൊപ്പം)

നിഴലിനൊപ്പം (ആത്മാവിനൊപ്പം)


നിഴലിനൊപ്പം
മുന്നോട്ടു നടക്കുമ്പോള്‍....
സ്നേഹത്തിന്റെ
കറുത്ത ദുഃഖം പോലെ
കാല്‍ച്ചുവട്ടില്‍ തുടങ്ങി
ദൂരേയ്ക്ക് നീളുന്ന
നിശബ്ദനായ
നിഴലാട്ടക്കാരന്‍,
"ആത്മാവ്...."

"പ്രേതങ്ങള്‍ക്കു
നിഴലില്ലെന്നു..."
നിരീക്ഷണം....?

വഴിപിരിയുമ്പോള്‍.....

വഴിപിരിയുമ്പോള്‍.....


വഴിപിരിയുമ്പോള്‍.....
ദൂരെ തിരിയുന്ന
വഴിയില്‍,
ഒരു തിരിഞ്ഞു നോട്ടത്തിന്റെ
ചടങ്ങെങ്കിലും.......?.


തിരിഞ്ഞു നോക്കവേ.....
പുറം തിരിഞ്ഞ,
നടയില്‍,
എന്റെ ഹൃദയേശ്വരി
വഴിയരികിലെ
പ്രാണ ഭക്തന്മാര്‍ക്ക്...
പ്രസാദം പൊഴിയുകയായിരുന്നോ...?

സംശയത്തിന്റെ,
വഴിപിരിയലില്‍
ആദ്യം ശുഭയാത്ര നേര്‍ന്നത്
ഞാനോ, അവളോ....?